| تبليغات | X |
ببخشــ ڪـہ گــاهے بهــانـہ اتـــ را مے گیـــرد!
یـــادشــ میــرود ڪــہ رفتـــه اے...
دلـــ استـــ دیگـــر!
ڪــمے تــ❤ــو را مے خــواهـد...
وقتی کسی را دوست دارید ، حتی فکر کردن به او باعث شادی و آرامشتان می شود .
وقتی کسی را دوست دارید ، در کنار او که هستید ، احساس امنیت می کنید .
وقتی کسی را دوست دارید ، حتی با شنیدن صدایش ، ضربان قلب خود را در سینه حس می کنید .
وقتی کسی را دوست دارید ، زمانی که در کنارش راه می روید احساس غرور می کنید .
وقتی کسی را دوست دارید ، تحمل دوری اش برایتان سخت و دشوار است .
وقتی کسی را دوست دارید ، شادی اش برایتان زیباترین منظره دنیا و ناراحتی اش برایتان سنگین ترین غم دنیا ست .
وقتی کسی را دوست دارید ، حتی تصور بدون او زیستن برایتان دشوا ر است .
وقتی کسی را دوست دارید ، شیرین ترین لحظات عمرتان لحظاتی است که با او گذرانده اید .
وقتی کسی را دوست دارید ، حاضرید برای خوشحالی اش دست به هرکاری بزنید .
وقتی کسی را دوست دارید ، هر چیزی را که متعلق به اوست ، دوست دارید .
وقتی کسی را دوست دارید ، در مواقعی که به بن بست می رسید ، با صحبت کردن با او به آرامش می رسید .
وقتی کسی را دوست دارید ، برای دیدن مجددش لحظه شماری می کنید .
وقتی کسی را دوست دارید ، حاضرید از خواسته های خود برای شادی او بگذرید .
وقتی کسی را دوست دارید ، به علایق او بیشتر از علایق خود اهمیت می دهید .
وقتی کسی را دوست دارید ، حاضرید به هرجایی بروید فقط او در کنارتان باشد .
وقتی کسی را دوست دارید ، ناخود آگاه برایش احترام خاصی قائل هستید .
وقتی کسی را دوست دارید ، تحمل سختی ها برایتان آسان و دلخوشی های زندگیتان فراوان می شوند .
وقتی کسی را دوست دارید ، او برای شما زیباترین و بهترین خواهد بود اگرچه در واقع چنین نباشد .
وقتی کسی را دوست دارید ، به همه چیز امیدوارانه می نگرید و رسیدن به آرزوهایتان را آسان می شمارید .
وقتی کسی را دوست دارید ، با موفقیت و محبوبیت او شاد و احساس سربلندی می کنید .
وقتی کسی را دوست دارید ، واژه تنهایی برایتان بی معناست .
وقتی کسی را دوست دارید ، آرزوهایتان آرزوهای اوست .
وقتی کسی را دوست دارید ، در دل زمستان هم احساس بهاری بودن دارید .
به راستی دوست داشتن چه زیباست ،
این طور نیست ؟
دل کندن از مدینه یعنی غم به دل نشاندن
سفر به مکه یعنی یافتن همه چیز در انتهای نداشته های زندگی هرکس....
لحظه دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام، مستم
باز می لرزد دلم، دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های نپریشی صفای زلفکم را دست و آبرویم را نریزی دل
لحظه دیدار نزدیک است ...
یه روز پنجشنبه
از شب قبل استرس داشتم
جلو نماییشگاه کتاب بهمن قرار بود ببینمت ساعت ۱۰ صبح
بعد زنگ زدی گفتی جلو اداره پست
بالاخره دیدمت....
و بعد از یه دور کوتاه تو نمایشگاه بی هوا دستم گرفتی...
گفتی اگه تو محیط بسته نبودیم داد میزدی...
حس خوبی بهت داشتم عالی تر از عالی
و اینچنین بود که عشق آزاد شد...
در نهایت سه شنبه ۲|۱۲|۹۰ اولین تماس حاصل شد...
وحشت ازعشق که نه،ترسم ازفاصله هاست.
وحشت ازغصه که نه،ترسم ازخاتمه هاست.
ترس بیهوده ندارم صحبت ازخاطره هاست.
صحبت ازکشتن ناخواسته عاطفه هاست.
کوله باری است پرازهیچ که برشانه ماست.
گله ازدست کسی نیست مقصر دل دیوانه ماست؛
.
.
.
انگار همین دیروز بود..... 90/9/17 تولد امام رضا ... روز نامزدیمون!
با هزار امید و آرزو اومدیم یه زندگی بسازیم هزارتا دعای خیر بدرقه راهمون بود.
اما الان فقط 2ماه و 10 روز گذشته که تو کم آوردی
میگی نمیخوای
میگی یه روزی می خواستی حالا نمیخوای
آخه چرا؟
خدایا حالا برای جدایی خیلی زوده
برا من خیلی زوده که تنها بشم
من دوستت دارم
یادته بهت میگفتم دیوونتم
یادت هست گفتم نباشی نفسم در نمیاد
تو همیشه میگفتی عاشقمی
تو الان میگی عشقت تبدیل به نفرت شده
امروز شد 40 روز که ندیدمت
ما که باهم مشکلی نداریم
تو تنهام گذاشتی
از پریشب باهام حرف نمیزنی
نگرانم
من طاقت تنهایی ندارم....
من از این روزهام اصلا راضی نیستم!
توروخدا برام دعا کنید بتونم همه چی درست کنم...
آرزو...
همه حرف هامون باهم بود
فکر می کردم واقعاْ صمیمی هستیم
اما ای دل غافل
امروز زنگ زدم حالت بپرسم اما ای کاش امروز زنگ نمیزدم
خوشحالم کردی وقتی گفتی ۲هفته پیش با مجید همون پسر مورد علاقت ازدواج کردی
اما ناراحت شدم از اینکه بهم نگفته بودی.......
چرا؟
حتماْ نامحرم بودم اره؟
آرزو ازت دلگیرم بدجوری هم دلگیرم
فاصله زمانی اسكله نیروی دریایی بندرعباس واقع در جنوب غربی شهر بندر تا جزیره ابوموسی به وسیله ناوچههای نیروی دریایی بین نه تا ده ساعت است. معمولا ناوچههای لجستیكی كه تنها وسیله حمل و نقل دریایی آن مسیر بودند، هنگام غروب یا آخر شب از بندر حركت میكردند و صبح، هنگام طلوع خورشید یا بعد از آن به جزیره میرسیدند. به وسیله هواپیماهای مسافربری یا باربری ارتش، این زمان به ۴۵ - ۳۰ دقیقه كاهش یافت.
رفتن به جزیره برای افراد عادی مقدور نیست. نظامیها (جهت ماموریت) یا اشخاصی كه دارای كار مشخص و دائم و افراد ساكن حق رفتن به آنجا را داشتند. كسانی هم كه از طرف فردی یا ارگانی و نهادی دعوت میشوند این اجازه را دریافت میكردند.
●تاسیسات موجود
یك اسكله و حوضچه (رایك) برای پهلو گرفتن كشتیهای ماهیگیری و نظامی، یك باند فرودگاه و هلیكوپتر یك اسكله هاوركرافت، یك كارخانه آب شیرینكن جهت ساكنان ایرانی و یك آب شیرینكن برای اعراب، سردخانه، تاسیسات رفاهی مانند سوپرماركت، سینمای روباز، مخابرات، مدرسه و ... نیز برای ساكنان وجود دارد.
طساكنان
در جزیره هم ایرانیان و هم اماراتیها زندگی میكنند. ایرانیها شامل افراد بومی كه از سالها قبل در آنجا ساكن هستند كه شغل آنها ماهیگیری به وسیله لنچ است و كسانی كه جهت كار اداری مانند پرسنل فرمانداری، شهرداری، آموزش و پرورش، بخش بهداشت و تعدادی مغازهدار (فقط خواروبار) به همراه خانوادههایشان در آنجا زندگی میكنند.
بیشتر جمعیت مربوط به نظامیها میشود كه شامل پرسنل نیروی دریایی، هوایی، زمینی و سپاه هستند. همه اینها به جز نظامیها در شهركی كه متعلق به ایران است، ساكن هستند.
اعراب نیز در شهركی كه متعلق به خودشان است، زندگی میكنند. اعراب فقط یك آب شیرینكن متعلق به خودشان دارند. بقیه امكانات متعلق به ایران است و آنها نیز حق استفاده دارند به جز فرودگاه. در آن موقع هفتهای یك بار یك ناو به نام «خاطر» برای اعراب آذوقه و مایحتاج لازم به همراه افراد جایگزین را به جزیره حمل میكرد (از امارات) كه این ناو در اسكله ایران پهلو میگرفت. آنها حق رفت و آمد در شهرك ایرانیها را دارند، حتی شرطههایشان (نیروهای پلیس). اما ایرانیها حق رفتن به محدوده آنها را ندارند. حتی ما به عنوان افسر نگهبان برای گشت نگهبانی حق توقف در شهرك آنها را نداریم.
●اوضاع طبیعی
مساحت ابوموسی كه تقریبا بیضی شكل است و در حدود ۲۱-۲۰ كیلومتر مربع است و محیط آن تقریبا ۱۸- ۱۶ كیلومتر. یعنی تقریبا ابعادی به اندازه ۴ در ۵ كیلومتر.
دور تا دور جزیره جادهای كشیده شده كه بین این جاده و ساحل (آب دریا) سنگرها و استحكامات نظامی ایران است (به جز بخش عربنشین) سواحل جزیره در یك بخش (سمت شمالی) شنی و در بخش دیگر (سمت جنوبی) صخرهای و سنگی است و بسیار زیبا.
آب سواحل به علت نبود آلودگی تا آن زمان بسیار زلال و شفاف بود. بستر تمام سواحل دارای مرجانهای متنوع و گوناگون در اندازههای بسیار بزرگ است. تنوع جانوری دریایی بسیار جالب است، به طوری كه خودم كوسه، سفره ماهی، لاكپشت سبز دریایی، مار ماهی، شاه میگو و انواع جانوران دریایی و ماهیان رنگارنگ را از نزدیك و مكرر دیده بودم.
استفاده از این سواحل فقط در یك قسمت برای عموم آزاد بود و آن هم ساحل شهرك و اسكله بود و بقیه دست نظامیها بود و آنها فقط حق تردد در آنجا را داشتند. به علت سواستفاده و بیتوجهی بعضی از افراد این سواحل روز به روز خرابتر و آلودهتر میشد تا جایی كه زباله در بعضی اكناف این كنارهها مجتمع شده بود. چیزی كه به تازگی شنیدهام این است كه از آن مرجانها چیزی در حال حاضر باقی نمانده و همه را كنده و بردهاند.
عمق سواحل ابوموسی در بیشتر نقاط كم است و در بیشتر نقاط بستر دریا شیب بسیار ملایمی دارد تا جایی كه هنگام مد عمق آب از كنار خشكی تا ۳۰۰-۲۰۰ متر آن طرفتر تقریباً به اندازه ۲ متر باقی میماند و در هنگام جذر در بعضی جاها تمام مرجانها و بستر دریا كاملا از آب بیرون قرار میگیرد. به دلیل همین عمق كم، مرجانها صدمهپذیر بودند.
محیط خشكی جزیره شبیه ناحیه جنوب ایران است و در آن به جز پرندگان دریایی چند نوع پرنده كوچك خشكیزی مانند گنجشك وجود دارد. مار، عقرب، لاكپشت، چند نوع مارمولك و آگاما (نوعی سوسمار كوچك) را خودم دیدم.
در جزیره باغی مصنوعی وجود دارد به نام باغ جلال. جلال یزدی تبار بود كه در زمان شاه به علت خلاف كار بودن به آنجا تبعید شده بود و در حال حاضر برای خودش دم و دستگاهی درست كرده، از جمله این باغ، بزرگترین فروشگاه جزیره نیز مال او بود و در امور غیرنظامی جزیره یكی از افراد صاحبنظر و صاحب رای و با نفوذ بود.
در جزیره فقط یك كوه بلند مخروطی شكل به نام كوه «طوا» وجود دارد. ارتفاع این كوه از سطح دریا را نفهمیدم ولی از سطح جزیره ۸۰۰-۷۰۰ متر ارتفاع دارد.
بقیه جزیره تپه ماهور و دشت است. بعضی از برجستگیهای تپهها شنی بسیار زیبایی مانند تپههای كویری است كه اكثر آنها در كنار ساحل شكل گرفتهاند. جای جای جزیره پر است از استحكامات نظامی.
در محوطه سنگری كه من فرمانده آن بودم، ۱۳ قبر كوچك و بزرگ قرار داشت كه میگفتند از افراد بومی هستند و نفهمیدم مربوط به چه زمانی هستند. از خانههای قدیمی و محلی بومیها چیزی وجود نداشت و خود من فرد بومی ایرانی كه متعلق به خود ابوموسی باشد، ندیدم.
از جزیره در روزهایی كه هوا شرجی نبود كوههای رأسالخیمه امارات را به خوبی میشد دید و میگفتند با قایق موتوری تا آنجا ۳ ساعت بیشتر راه نیست.
آب و هوای جزیره در فصل گرما (بهار، تابستان، پاییز) بسیار گرم و شرجی است اما از اواخر پاییز تا اوایل و اواسط بهار، هوا بسیار مطبوع است. به جرأت میگویم در هیچ جای جنوب ایران، دریایی به خوش رنگی و هوایی لطیفتر از ابوموسی نیست.
